Μανιφέστο…

08/06/2009


…υπέρ της Ανάστασης του ελληνικού κουφαριού

σκέψεις ενός σαλεμένου μυαλού που βαρέθηκε να προσδοκά υπάκουα Ανάσταση νεκρών, και την Επανίδρυση του Κράτους: Από προστάτης που διαρκώς παρεμβαίνει, και νταβατζιλίδικως εισπράττει, δήθεν για το κοινό συμφέρον, το Κράτος ας γίνει και το ίδιο επιχειρηματίας, με όρους Ελεύθερης Οικονομίας

(an english version)

Και η Βρετανία έχει αυξημένο Έλλειμμα, και μάλιστα χειρότερο από αυτό της Ελλάδας. Όμως τα υπόλοιπα οικονομικά της μεγέθη είναι εντάξει, ενώ και το χάλι του βρετανικού Ελλείμματος είναι πλασματικό. Αυτό ισχύει επειδή η Οικονομία του Η.Β. της Βρετανίας (UK), διαχέεται σε πρώην και υπάρχουσες αποικίες, πολλές από τις οποίες αποτελούν φορολογικούς παραδείσους. Συνολικά μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η Βρετανική Κοινοπολιτεία ευημερεί. Αντιθέτως, το περιβόητο πια οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, έχει εντυπωσιάσει όλον τον Κόσμο, εξαιτίας του γεγονότος ότι ΟΛΕΣ οι παράμετροι της Οικονομίας μας είναι χάλια.

Και όσο και αν προσπαθείς να μειώσεις δαπάνες, και ν’αυξήσεις τα έσοδα, όταν γεμίζεις «τρύπια κιούπια«,

δεν σώζεσαι ούτε με ολάκερα τα παγκόσμια αποθέματα χρυσού

γελοιογραφία βασισμένη σε πίνακα του Βελάσκεθ, την «Παράδοση της Μπρέντας», όπου Ολλανδοί μαχητές για την ελευθερία από την καταπίεση ανθρώπων αδίστακτων και αχόρταγων, όπως οι Αψβούργοι, παραδίδουν το προπύργιό τους, Breda, στις δυνάμεις του ισπανικού κλάδου των Αψβούργων.

Ένα θεματάκι με το πολίτευμα της Ελληνικής Δημοκρατίας το έχω: Γιατί η Δημοκρατία να λειτουργεί σωστότερα, ή έστω παραγωγικότερα, σε κράτη όπως οι ΗΠΑ, η Ελβετία, οι Σκανδιναυικές χώρες, και αρκετές ακόμα;

Για ένα κράτος με προσδοκίες, το επιτυχέστερο δυνατό πολίτευμα είναι, χωρίς αμφιβολία, η Δημοκρατία, αν και όχι σε οποιαδήποτε μορφή της. Ένα σύνηθες ατόπημα που διαπράττεται στα πλαίσια ενός δημοκρατικού πολιτεύματος, είναι η σχετική περιφρόνηση των πάσης φύσεως μειοψηφιών, ή και μειονοτήτων. Π.χ εσύ είσαι Τσιγκάνος, η τάδε είναι Πομάκα, ο δείνα είναι Ευαγγελικός, ο άλλος είναι θαυμαστής εξωκοινοβουλευτικού κόμματος, ο παρ’άλλος είναι άφραγκος, ο αντιπαρ’άλλος είναι λαθραίος και άφραγκος, και ούτω καθ’εξής.

Παράδειγμα ουσιαστικής ανισότητας μπορεί να διακρίνει κανείς στην εφαρμογή της νομοθεσίας περί «αρχαίων». Στην πόλη των Χανίων, ας πούμε, υπάρχουν πολυάριθμα οικόπεδα δεσμευμένα αενάως, λόγω αρχαιολογικών ανασκαφών. Εν τούτοις, ελληνιστικά ή ρωμαϊκά λουτρά ανευρεθέντα σε οικόπεδο επί της οδού Πειραιώς στην ίδια πόλη, παραχώθηκαν εν μια νυκτί, για να σηκωθεί πολυώροφο κτίσμα με συντελεστή δόμησης αμφιβόλου νομιμότητος («γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε«), με κατάστημα σούπερ μαρκέτας γνωστής αλυσίδας, και κάμποσα γραφεία δικηγόρων και συμβολαιογράφων.

Όμως, ένα ακόμα χειρότερο σφάλμα από το οποίο μπορεί να μαστίζεται μια Δημοκρατία είναι η διαπλοκή των διαφόρων Εξουσιών που διέπουν το κράτος, αναμεταξύ τους, αλλά και με ιδιωτικά συμφέροντα. Παράδειγμα τρανό γι’αυτό, αποτελεί η θλιβερή χώρα μας, η Ελλειμματική Προεδρευομένη Χοιροβουλευτική Ληστοκρατία, όπου ένα ασυγκράτητο ληστο-μάγαζο διαφθοράς και κατασπατάλησης του δημοσίου χρήματος, δηλαδή το εκάστοτε πρώτο κόμμα, διευθύνει εν είδει συμφωνικής ορχήστρας επτά Εξουσίες: Εκτελεστική, Νομοθετική, Δικαστική, Τύπο (ΜΜΕ), ΟΤΑ (Τοπική Αυτοδιοίκηση), Εκκλησία και Στρατό. Όσοι είναι μέσα σε αυτούς τους χώρους, είτε συμβιβάζονται, είτε περιθωριοποιούνται, είτε συμμετέχουν στα όργια σπατάλης και αρπαγής του δημοσίου πλούτου. Βέβαια τώρα πια αυτή η συμφωνική ορχήστρα έχει εκφυλιστεί σε ξεκούρδιστη λατέρνα, που σιγοντάρει παπατζήδες και λαμόγια. Και οι έξωθεν σωτήρες ποτέ δεν φέρνουν λύσεις. Απλά κερδοσκοπούν εις βάρος όποιας χώρας-θύματος πέσει στα νύχια τους.

Υπάρχει ηθικό έλλειμμα, που βέβαια δεν θα λυθεί ούτε με την κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου, ούτε με την τρομοκράτηση (intimidation), την γκετοποίηση των μεταναστών, ή τη στρατιωτική κατοχή των Πομακοχωρίων και των Εξαρχείων. Σε κάθε άνθρωπο υφίστανται οι σκοτεινές ροπές προς την ιδιοτέλεια, τη μίζα και την αρπαγή. Υπό αυτό το πρίσμα, θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν ότι οιανδήποτε μορφή παροχών – επιδοτήσεων – χορηγήσεων κλπ, χρεώνουν τα κρατικά ταμεία χωρίς τα επιθυμητά αποτελέσματα, αφού όχι μόνο διανέμονται μη παραγωγικά & αποδοτικά, αλλά συνήθως καταλήγουν και σε λάθος τσέπες. Πάσης φύσεως δωρεάν ευκολύνσεις από τη μεριά της κρατικής μηχανής, οφείλουν να εξαλειφθούν.

Οι ελεύθεροι επαγγελματίες, και οι λογής λογής εργοδότες, όπως οι βιομήχανοι, οι έμποροι, είναι εξ ορισμού κλέφτες. Αυτή είναι η φύση του εμπορίου, που όμως μετριάζει ο ελεύθερος ανταγωνισμός και οι κανόνες της προσφοράς και της ζήτησης. Θέλετε μια πραγματικά ζωντανή Οικονομία; Αφήστε την Αγορά ήσυχη: «Όταν οι αγορές και οι πωλήσεις ελέγχονται από τη νομοθεσία, το πρώτο πράγμα προς αγορά και πώληση είναι οι νομοθέτες (Πάτρικ Τζέικ Ο΄ Ρουρκ.

Το ν’αφήσεις ήσυχη μιαν Οικονομία να λειτουργεί χωρίς δασμούς, φόρους και δήθεν προστατευτικούς περιορισμούς, υπήρξε αδιανόητο κατά τη διάρκεια της Αρχαιότητας, της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας («Βυζαντινή»), αλλά και της Ρωμιοτουρκίας («Οθωμανική»). Κάτι τέτοιο δεν ήταν καθόλου εύκολο, αφού για να πορεύονται τα κράτη και οι αυτοκρατορίες, στηρίζονταν σε επαχθείς συνδυασμούς χαρατσιού & μπαξισιού επί της Αγοράς, ήτοι φορολογία εισοδήματος και μιζο-λαδώματα.

Σήμερα, όμως που αισίως διανύουμε τον αιώνα της Πληροφορίας, είναι πλέον απολύτως εφικτό για ένα κράτος να ξεφύγει από αυτόν το φαύλο κύκλο της λογικής, «τρώω από τα έτοιμα«, δηλαδή από το μόχθο των υπηκόων, και να επιβιώσει βασιζόμενο αποκλειστικώς στην εκμετάλλευση ιδίων επιχειρήσεων!

Πιστεύω εις ένα Θεό, Πατέρα Παντοκράτορα, και εις την ιερότητα του θεσμού της Εργασίας. Ακούω για παροχές, επιδοτήσεις (κορυφαίες στιγμές στο έργο της ΝΔ, η επιδότηση κλιματιστικού και η απόσυρση πεπαλαιωμένων αυτοκινήτων, κορυφαίες στιγμές στο έργο του ΠΑΣΟΚ, το επίδομα αλληλεγγύης και τα κοινωνικά κουπόνια), αποζημιώσεις, προστασία του “καλαθιού της νοικοκυράς”: Τι κοντόφθαλμες ανοησίες που είναι όλα αυτά! Δεν είναι παρά ανούσιες ελεημοσύνες, με ποταπά κίνητρα, κοντόφθαλμη γενναιοδωρία, και άδικηαπορρόφηση. Αφού σημασία έχει μόνο η Εργασία με την επαρκή ανταμοιβή της. Αυτός είναι ο κατεξοχήν θεμέλιος λίθος της Kαπιταλιστικής Oικονομίας, εξασφαλίζοντας την απαραίτητη Ευημερία, που με τη σειρά της εγγυάται τη σταθερότητα της Κοινωνίας και του Πολιτισμού. Χωρίς την προάσπιση της αξίας των εργαζομένων, οποιοδήποτε κράτος, αργά ή γρήγορα, καταβαραθρώνεται σε τριτοκοσμικό στάτους. Ελαστική κι ευέλικτη εργασία: πράσινα άλογα (= πράσσειν άλογα), και τρίχες κατσαρές..!

Με αυτήν την πεποίθηση, ως εργαζόμενος που ατενίζω τον αποκρουστικό μονόδρομο μέσα στον οποίο προσπαθούν να μας ρίξουν (προγράμματα Stage, συμβασιούχοι ωρομίσθιοι, και λοιπές μορφές μαϊμού δουλειάς, εδραίωση και επέκταση μερικής απασχόλησης, πορεία αναπόφευκτης απαξίωσης της Εργασίας, επιστροφή σε δοκιμασμένα ανά τους αιώνες οικονομικά συστήματα βασισμένα σε δουλοπάροικους..), τολμώ να βαδίσω μέσα σε φλόγες. Τολμώ να διατυπώσω ανείπωτα διλήμματα, όπως ας πούμε “ή ενεργοποιείται η εξαγγελθείσα προεκλογικώς ΕΠΑΝΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ή προβαίνουμε οι ίδιοι στην απόπειρα επανίδρυσής του, ξεκινώντας με τη λεηλασία της Βουλής”.

Αντ’αυτού ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ περιορίζονται σε λίαν χλιαρές πορείες μέχρι τις παρυφές της Βουλής, όπου εκλιπαρούν & κλαψουρίζουν έξω από το ναό της προεδρευόμενης χοιροβουλευτικής ληστοκρατίας. Εν τω μεταξύ, η απαξίωση της Εργασίας έχει ολοκληρωθεί πλέον στον Ιδιωτικό Τομέα.

Άραγε ποιοι καθορίζουν την τόσο αδέξια και αναποτελεσματική πολιτική της συνδικαλιστικών οργανώσεων; Μήπως είναι τίποτε “Αλέφαντοι” του Συνδικαλισμού; Ή μήπως τελικά είναι κάποιοι από το ένα το χοιροστάσιο, το εκάστοτε πρώτο κόμμα, που διευθύνουντην ξεκούρδιστη λατέρνα, που σιγοντάρει παπατζήδες και λαμόγια σε: Εκτελεστική, Νομοθετική, Δικαστική Εξουσία, Τύπο (ΜΜΕ), ΟΤΑ (Τοπική Αυτοδιοίκηση / Καλλικράτης), Εκκλησία, Στρατό και Συνδικαλισμό;

Ίσως να διερωτηθεί κανείς: “Μα πως θα μπορούσαν οι λαμπροί συνδικαλιστές μας να κινηθούν διαφορετικά; Αφού το κράτος μας δεν έχει, για να δώσει. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος” ..Δικαιολογίες εν αμαρτίαις!

Η Εθνική Οικονομία όντως μπορεί ν’ αναστηθεί: i. με διασφάλιση πλουτοπαραγωγικών πηγών για το Κράτος, ii. με απρόσκοπτη παραγωγή και διανομή Ηλεκτρικής Ενέργειας (Ανεπίτρεπτες οι ανοησίες για εναλλακτικές πηγές Ενέργειας, φυσικό αέριο, φανταστικά κοιτάσματα στο Αιγαίο και λοιπές τρίχες κατσαρές:

Η Αρμενία δεν διαθέτει κοιτάσματα πηγών παραγωγής ενέργειας,παράγει όμως πλεονάζουσα ηλεκτρική ενέργεια, την οποία εξάγει στη Γεωργία και το Ιράν.

Eκ του …υπουργείου Εξωτερικών της Ελληνικής Δημοκρατίας!

..Αλήθεια ποια χώρα που παράγει Ηλεκτρισμό από Πυρηνική Ενέργεια, έχει πτωχεύσει, εξαιρουμένων των κομμουνιστικών?), όπως και iii. με αρωγή για παραγωγή και αύξηση μεγεθών ιδιωτικής Επιχειρηματικότητας. Βέβαια, σαφώς όχι μέσω περικοπών επί των ήδη ισχνών εισοδημάτων των εργαζομένων.

Η οικονομική ευρωστία προϋποθέτει και τα 4 Π: Πόροι, Παραγωγή, Πωλήσεις, Πλούτος υπεραξίας. Π.χ η παράβλεψη του παράγοντα «Πωλήσεις», δηλαδή της διάθεσης, της ρευστοποίησης των παραγόμενων αγαθών, παραλίγο να ναυαγήσει το ευφυές προοδευτικό εγχείρημα, το περίφημο New Deal (1933-45), μέσω του οποίου έσωσε τις ΗΠΑ ο Φραγκλίνος Ντελάνο Ρούσβελτ (FDR), κατά τη Μεγάλη Κρίση του Μεσοπολέμου (Κραχ, 1929). Τελικά, οι Αμερικανοί ξελάσπωσαν τότε, μέσω της πολεμικής προσπάθειας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το ίδιο πρόβλημα, δηλαδή το «να μη σου μείνουν απούλητα τα προϊόντα σου», το αντιμετωπίζει σήμερα με μεγαλύτερη επιτυχία η προοδευτικώς αναδυόμενη Κίνα, τόσο με την επιδότηση των εκτός της «Λαϊκής Δημοκρατίας» εμπόρων/διανομέων, όσο και με διακρατικές συμφωνίες για την προάσπιση των συμφερόντων των κινεζικων κρατικών επιχειρήσεων, «ΔΕΚΟ» όπως και η δική μας η ..Cosco (ήδη από την εποχή του Νίξον, 1972, πριν από το σακάτεμα της Κυπριακής Δημοκρατίας). Σε μια επόμενη φάση, ευκαιρία για μεγέθυνση της Κινεζικής Οικονομίας, ενδεχομένως, ν’ αποτελεί κι ένας ακόμα πόλεμος. Άλλωστε, τα κόκκινα φανάρια του Φεγκ Σούι, κρέμονται τόσο στα μικρομάγαζα διανομής, όσο και πάνω από τους πυραύλους που βγάζουν για επιδεικτικές βόλτες στην πλατεία Τιεν Αν Μεν. Τα ισχυρά κράτη της Δύσης (ΗΠΑ, ΕΕ, Τουρκία & Ρωσία), έχουν πέσει σε βαθύ στοχασμό (ήτοι, αντιπυραυλική προστασία) σχετικά με το τι θα κάνουν σε μια τέτοια περίπτωση.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Η Ελλάδα που χωράει σε όλα αυτά? Άραγε, πώς μπορούμε να σηκωθούμε και να βρούμε μια επάξια θέση στις Διεθνείς Αγορές??? Δεδομένου ότι τα κόμματα εξουσίας επανδρώνονται από ηλιθίους & υστερόβουλους που ενστερνίζονται αποτυχημένες (π.χ ιδιωτικοποιήσεις κρατικών επιχειρήσεων και Flexicurity) και αυτοκαταστροφικές (π.χ εξαντλητική δανειοληψία) πολιτικές, ας υποτεθεί, λοιπόν ότι όλες οι συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας συντονίζονταν, μιαν ωραία πρωία, για ν’ απαιτήσουν από τους εκάστοτε κυβερνώντες ν’ αφήσουν πραγματικά ελεύθερη την Οικονομία, με τους ακόλουθους όρους:

1) Εξασφάλιση αξιοπρεπών αποδοχών για το σύνολο των μισθωτών, με θέσπιση κατώτατου ορίου, και πραγματική περιφρούρηση μισθοδοσιών από κραταιούς κρατικούς φορείς, όπως φερ’ειπείν μία επανιδρυμένη Επιθεώρηση Εργασίας. Εννοείται ότι οι διαφορές ανάμεσα στο Δημόσιο & στον Ιδιωτικό Τομέα, πρέπει να περιοριστούν ΜΟΝΑΧΑ στο πλεονέκτημα της μονιμότητας.

2) Κατάργηση του φόρου εισοδήματος για όλα τα φυσικά & νομικά πρόσωπα (μισθωτοί, συνταξιούχοι, αλλά κι επιχειρήσεις, και ελεύθεροι επαγγελματίες: Άλλωστε το ΚΕΡΔΟΣ είναι το Α και το Ω. Πώς θα σου έρθουν σόι “Ξένοι Θεσμικοί Επενδυτές”, “ν’ ακουμπήσουν τον παρά τους” στη σκοτωμένη, αλλά και διεφθαρμένη, την Ελλαδίτσα? Η “Καινοτομία” για την οποία «πίνει νερό» ο κ. πρωθυπουργός έρχεται μόνο παρεμπιπτόντως, μονάχα αν τον κουτουλήσει τον επιχειρηματία. Επίσης, αν φτάσει ο επιχειρηματίας να αγωνιά για την ..επιβίωση του μαγαζιού του, όπως συμβαίνει τον τελευταίο καιρό, ε, τότε «..άντε γεια!»). Κάποτε μια επιχείρηση έκλεβε τον πελάτη, έκλεβε τον εργαζόμενο, και έτσι, με κάποιο λογικό περιθώριο κέρδους, επιβίωνε από την επίσημη (φόροι) και την ανεπίσημη (μίζες & πρόστιμα) ληστεία του Κράτους.

Ας αφήσουν επιτέλους ήσυχους τους επιχειρηματίες. Ας βάλουν μπροστά την φαιά τους ουσία, οι εγκέφαλοι εκεί στα κόμματα εξουσίας, και ας κάνουν επιτέλους τα κρατικά μαγαζιά κερδοφόρα. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί, αν το Κράτος σταματήσει να φορολεηλατεί, και να εισπράττει από τα έτοιμα, και αρχίσει να κρέμεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από τα έσοδα των ΔΕΚΟ. Με τέτοιους όρους, αλλά και σε περιβάλλον Ελεύθερης Οικονομίας, όχι μόνο κερδοφόρες θα γίνονταν οι ΔΕΚΟ, αλλά γρήγορα θα δημιουργούνταν και νέες. Γρήγορα η Ελλάδα θα συνέρχονταν. «Και η πίτα ολόκληρη, και ο σκύλος χορτάτος»: ΚΑΙ το Κράτος ευημερές, ΚΑΙ μια αναδυόμενη Αγορά πολλά υποσχόμενη, με την Ιδιωτική Πρωτοβουλία «να δίνει ρέστα».

Μα ναι! Ας γίνει η χώρα ένας “Φορολογικός Παράδεισος”: Είναι αρκετά μικρή η Ελλάδα για να μην απειληθεί η Παγκόσμια Οικονομία, δηλαδή η ..Παγκόσμια Κονόμα. Μα επιτέλους, τι περιμένουμε για να κάνουμε μια ηρωική έξοδο από το «Σύμφωνο Σταθερότητας»; Η εξέγερση των αρχικών 13 αποικιών της Αγγλίας στην Αμερικανική Ήπειρο, ξεκίνησε με αυτήν την απαίτηση. Αποτέλεσμα της εξέγερσης των διαφωτισμένων αποίκων είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (ΗΠΑ), αν και στην πορεία το αρχικό αυτό ζήτημα της ατέλειας των πολιτών, “αποσιωπήθηκε”.

3) Κατάργηση του ΦΠΑ. Το κράτος, όπως και οποιοσδήποτε άλλος επιχειρηματίας, οφείλει να πληρώνεται μόνο για παροχές αγαθού (υπηρεσία ή προϊόν) που πραγματικά προσφέρει, και όχι γενικά και αόριστα, και πάντως όχι κάποιος να εισπράττει για ασαφείς υπηρεσίες τρίτων (π.χ η ΔΕΗ για την ΕΡΤ).

4) Εκμηδενισμός των πάσης φύσεως παροχών, χορηγήσεων, επιδοτήσεων, πριμοδοτήσεων, κ.λ.π. Αντιπαραγωγικά επιδόματα, όπως αυτό “της αλληλεγγύης”, το πρώτο του ΠΑΣΟΚ φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα, αφού και αιμοραγούν τον κρατικό κουμπαρά, και καταλήγουν σε λάθος τσέπες, ή μήπως στις “σωστές” τσέπες κύριοι βολευτές; Ας καταργηθουν εντελώς παροχές & επιδοτήσεις, αφού καταλήγουν αλλού γι’ αλλού. Tώρα, δηλαδή τώρα προεκλογικά (7 Νοεμβρίου 2010), εξαγγέλονται (για τ’ όνομα της Παναγίας!) …παροχές: 100, 200, 300 ευρώ, πάρε πάρε, φάε τα ψίχουλά μου, πτωχούλη, κακομοίρη συνταξιούχε (γιατί η συρρίκνωση της σύνταξής σου θα συνεχιστεί, χεχε). Επίσης εξαγγέλλεται και η σύσταση Ταμείου ενίσχυσης μικρομεσαίων επιχειρηματιών, μια …νέα τράπεζα (TEAN: Ταμείον Ενισχύσεως Επιχειρηματικότητας & Αναπτύξεως, νέες ευκαιρίες ανοίγονται για μάσα μπούκα, και …πίσω ολοταχώς στην εποχή της μεταπολεμικής ανασυγκρότησης υπό την απειλή του Κομμουνισμού και άλλων εχθρών πραγματικών ή φανταστικών)! Θέλουν να μας τρελάνουν τελείως? Πριν από λίγο καιρό δεν έλεγαν ότι οι τράπεζες, και δη οι κρατικές τράπεζες …πνίγουν την Αγορά??? Δεν μπορεί τάχα η ήδη υπάρχουσα και εδραιωμένη Αγροτική Τράπεζα να διευκολύνει την όποια «καινότομο» επιχειρηματικότητα..?

5) Οποιοδήποτε σύμπτωμα κληρονομικής διαδοχής πρέπει να καταστέλλεται. Π.χ, μόνον ωφέλιμη είναι η απαγόρευση ενασχόλησης με τα κοινά, παιδιών και ανηψιών πολιτευτών. Ένας αποκλεισμός ενασχόλησης με διάρκεια μια γενιά για κάθε οικογένεια, εξασφαλίζει την αποφυγή σχηματισμού δυναστειών, έστω της υποτυπώδους μορφής των «πολιτικών τζακιών». Οι κανακάρηδες ας αποδεικνύουν την αξία τους σε άλλους επαγγελματικούς χώρους. Έτσι το κράτος δεν θα μετατρέπεται σε περιουσία, σε κτήμα δυναστών.

Οι δύο επόμενες δέσμες μέτρων δεν σχετίζονται άμεσα με την Οικονομία, όμως συμβάλλουν στη σωτηρία και τη γενικότερη ευημερία του έθνους:

6) Κατάρτιση πραγματικού Κτηματολογίου, και προάσπιση των εθνικών δασών & λοιπών γαιών. Για την αντιμετώπιση της υποβάθμισης και της διάβρωσης του εδάφους, της ερημοποίησης, και για τη εξασφάλιση βιοποικιλότητας, αλλά και αποθεμάτων πόσιμου νερού, πρέπει να οργανωθούν μαζικές δεντροφυτεύσεις σε όλες τις κορυφογραμμές της χώρας, με κυπαρίσσια, κέδρους, πεύκα, καστανιές κλπ, αναλόγως με την περιοχή.

7) Διασφάλιση των ατομικών ελευθεριών, της ισονομίας, της ισοπολιτείας για όλους τους κατοίκους της χώρας μας!

Σχετικά με την ιερή ιδέα της Ελευθερίας:

«Όποιος συλλογάται ελεύθερα, συλλογάται καλά», Ρήγας Βελεστινλής (ή Φεραίος), ο γίγαντας της απόπειρας αναγέννησης της Ρωμιοσύνης, μεταφράζοντας Albert von Haller

«Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία», Ανδρέας Κάλβος, ποιητής, και ρομαντικός εκφραστής του πόθου για πραγματική Δημοκρατία

«Να την χέσω τέτοια Λευτεριά, όπου θα κάμω εγώ εσένα Πασιά!», και » Ότι όποιον αδικάς τιμή, ζωή και λευτεριά και δεν τον αφήνεις σ’την προσωρινή ζωή να ζήση ως άνθρωπος, αυτός σ’αναθεματάγει, δεν σε συχωράγει». Μακρυγιάννης, ήρωας της επανάστασης των Υψηλαντών (22 Φλεβάρη 1821), αλλά και το ζωντανό λάβαρο της επανάστασης του Συντάγματος (3 Σεπτέμβρη 1843)

Με αυτές τις επτά παραμέτρους τακτοποιημένες, η πτωχή πλην τίμια Ελλάς θα γνώριζε πραγματική ευημερία, με χορτάτους μισθωτούς & συνταξιούχους. Ίσως κάποιος να επικαλεστεί ότι μια τέτοια οικονομική πολιτική θα προκαλούσε καλπασμό του Πληθωρισμού. Ε, και βέβαια. Όμως τα υπόλοιπα οικονομικά μεγέθη θα καθίστατο, και θα παρέμεναν, ευνοϊκά. Πρώτα και κύρια, η Επιχειρηματικότητα που σαφώς θα οργίαζε. Η άντληση πόρων από φόρους ας περιοριζόταν στη φορολόγηση της γης (για κάλυψη αμυντικών δαπανών) και συγκεκριμένων ειδών (π.χ. σκάφη αναψυχής, αυτοκίνητα, αλκοόλ, τσιγάρα και λοιπά διεγερτικά & ναρκωτικά). Επίσης, ο έλεγχος και η φορολόγηση επί των εισαγωγών-εξαγωγών, αποτελεί διαχρονική σταθερά για ένα πλούσιο & δυνατό κράτος.

Αντ’αυτού χαρίζουμε σε κινεζικους  διαμετακομιστικούς κολοσσούς, τα μέσα ελέγχου των εισαγωγών-εξαγωγών, άρα και σίγουρου πλουτισμού μιας εκ των πιο κερδοφόρων ΔΕΚΟ, του ΟΛΠ. Και γενικά αφήνουμε αφύλακτη τη χώρα:

i) Όποιος θέλει βγαίνει, π.χ. ο Παλαιοκώστας, ο Χριστοφοράκος, ο Καραβέλας…

ii) Όποιος θέλει μπαίνει, π.χ. μυριάδες ανεξέλεγκτων λαθρoμεταναστών, που αφήνονται να εισέλθουν χωρίς έλεγχο, χωρίς ένα υποτυπώδες «Ellis Island», όπου θα προγραμματίζονταν η ελληνοποίηση όσων θα έμεναν, αλλά και η δυσάρεστη, αλλά αυτονόητα απαραίτητη, επαναπροώθηση των υπεράριθμων αφιχθέντων, πίσω στις χώρες προέλευσής τους, και όχι βέβαια προς την Τουρκία, η οποία ούτως άλλως μόνο προβλήματα επιθυμεί να μας δημιουργεί, ως η ΜΟΝΑΔΙΚΗ εχθρός μας. Η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα μας δεν μπορεί να αφομοιώσει όλους αυτούς τους ξένους, λόγω του πολιτισμικού μας ελλείμματος, με θλιβερό αποτέλεσμα το φούντωμα ιδεολογιών μίσους και της Άκρας Δεξιάς, οι οποίες ευδοκιμούν επί των συνειδήσεων των πιο ασύνετων από τους συμπατριώτες μας.

Ένα παράδειγμα πολιτισμικού παρωπιδισμού που χαρακτηρίζει το σύγχρονο Ελληνισμό είναι η πεισματική άρνηση ύπαρξης των πολυάριθμων Μουσουλμάνων Ελλήνων, κυρίως κρητικής και ποντιακής καταγωγής. Θα μπορούσε να επιτευχθεί η δυναμική αποδοχή ενός ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΣΛΑΜ, στα πλαίσια μιας πραγματικής Ανεξιθρησκείας, εμπνεόμενης από την ελληνιστική διανόηση: «Όλες οι θρησκείες είναι εξίσου, i) ανακριβείς για το φιλόσοφο, ii) αληθινές για το νομοθέτη, και iii) χρήσιμες για το φοροεισπράκτορα!» Ενόψει και της στροφής της αμερικανικής πολιτικής που αποζητά πλέον αποκούμπι διαφορετικό από το Ισραήλ, μέσω εγκάρδιας συμμαχίας με «φάρους» μετριοπαθών τάσεων του Ισλάμ, όπως θεωρείται η προσφάτως ενσωματωθείσα στους 20 Μέγιστους της Οικουμένης (G20), Τουρκία, πρέπει επιτέλους να στηριχτεί το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΙΣΛΑΜ. Αρχικά, με αρωγούς τους εκτός της Τουρκίας Κιριτλήδες (μουσουλμάνοι Κρήτες ή Τουρκοκρητικοί, οι οποίοι είναι διεσπαρμένοι στην Ανατολική Μεσόγειο, π.χ Δωδεκάνησα, Λιβύη, Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος), και με σέκτες, όπως οι Μπεκτασήδες και οι Αλεβίτες, που χαρακτηρίζονται από μετριοπάθεια και ηπιότητα, ένας διαθρησκευτικός Ελληνισμός μπορεί να διεκδικήσει μια κυρίαρχη θέση στο χώρο που κάποτε καταλάμβανε η αυτοκρατορία της Ρωμανίας. Σαφώς και οποιαδήποτε ισλαμική κοινότητα της χώρας, πρέπει να εκπορεύεται από το ελληνόφωνο Ισλάμ, μέσω ενός ελληνικού ιερατείου, είτε πρόκειται για την περιβόητη τριεθνή μειονότητα Μουσουλμάνων στη Θράκη, είτε πρόκειται για ταλαίπωρους μετανάστες, φερ’ειπείν, ινδογενείς από το Σουρινάμ.

Η επιβίωση και η ευημερία της σύγχρονης Ελλάδας μπορεί να διασφαλιστεί, εάν συνειδητοποιηθεί το μοτίβο που υποδεικνύεται ιστορικά: Όποτε εμφανίζονταν μισαλλοδοξία στα φρονήματα των πολιτών της Ρωμανίας, δηλαδή όποτε χάνονταν το φιλελεύθερο πνεύμα ευνομίας και κοσμοπολιτισμού που πρέσβευε ο Ελληνισμός και που αποτελούσε τον κύριο παράγοντα συνοχής της αυτοκρατορίας, η απώλεια γίνονταν ιδιαίτερα αισθητή, αφού η Ρωμανία ζημιώνονταν ερχόμενη αντιμέτωπη είτε με την πολυεθνική προσαρμοστικότητα των νομαδικών κρατών του βορρά, είτε με την ισοπεδωτική αδιαλλαξία του απλοϊκού Ισλάμ.

Η Ελλάδα μπορεί να διευρυνθεί, να γίνει κάτι σπουδαιότερο, τουλάχιστον όσον αφορά τα οικονομικά μεγέθη της Ανατολικής Μεσογείου. Βέβαια η επικράτεια είναι περιορισμένη. Οπότε και τα ενεργειακά της αποθέματα είναι πεπερασμένα. Τα περί «ενεργειακής ανεξαρτησίας» που ειπώθηκαν επί τη ευκαιρία της εντατικοποίησης της εισαγωγής φυσικού αερίου από τη Ρωσία, είναι επιεικώς απαράδεκτα: Η χώρα παραμένει σε ενεργειακή πενία. Οι όποιες βιομηχανίες επιβιώνουν, δεν τροφοδοτούνται επαρκώς, ενώ είναι χαρακτηριστικό ότι οι Εθνικές Οδοί παραμένουν αενάως βυθισμένες στο σκοτάδι.

Με τη σημερινή της μορφή, η Ελλάδα μπορεί να γίνει ενεργειακά ανεξάρτητη ΜΟΝΟ με πυρηνικά εργοστάσια, π.χ. επανδρωμένα με Βούλγαρους και Πακιστανούς ειδικούς, σε λιγότερο σεισμογενείς περιοχές, π.χ στη Νάξο. Ανεμογεννήτριες και λοιπές εναλλακτικές μορφές ενέργειας, μπορούν να λειτουργήσουν μόνο συμπληρωματικά. Ας φτιαχτούν οι σχετικές αιολικές και πυρηνικές ΔΕΚΟ!

Όσο για τις ΔΕΚΟ, εννοείται ότι μπορούν ν’ αποτελέσουν τη βασική πηγή εσόδων για το κράτος μας. Οι απαραίτητοι κανόνες για την εξασφάλιση της αέναης κερδοφορίας τους είναι:

i) Εξονυχιστικοί Ισολογισμοί!!! Αν το κράτος δεν έμπαινε στην τσέπη του κάθε πολίτη, αλλά έβγαζε μόνο από τις επιχειρήσεις του, θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν ΔΕΚΟ με καταστροφικούς συνδυασμούς διοικητών-Κροίσων, χαραμοφάηδων αργόμισθων, μεγιστάνων επικαρπωτών, αδικαιολόγητων ζημιών, καταληστευτικών & ασύμφορων ξεπουλημάτων; Θα εξακολουθούσε να διαρρέει εθνικός πλούτος σε κρυφούς λογαριασμούς σε Ελβετία, Σιγκαπούρη, Ουρουγουάη κτλ; Όταν οι κρατικοί μηχανισμοί αφήσουν ελεύθερα τα εκατομμύρια των ΑΦΜ (να προκόψουν), τότε και μόνο τότε θ’ αφοσιωθούν πραγματικά στη βελτίωση της παραγωγικότητας των ΔΕΚΟ, των “Κρατικών επιχειρήσεων” που λένε και στην Κύπρο. Άλλωστε η παρακολούθηση του πεπερασμένου αριθμού των διοικητών ΔΕΚΟ (όπως και των αρχόντων μας στη Βουλή και τις ΟΤΑ), είναι σκανδαλιστικά ευκολότερη απ’ ότι το κυνήγι μαγισσών που διεξάγεται κάθε χρόνο για την πάταξη της φοροδιαφυγής, αλλά και της ορθής κατανομής παροχών. Εννοείται, βέβαια, ότι η ύπαρξη οιασδήποτε μορφής παροχών δεν έχει νόημα σε ένα τέτοιο περιβάλλον. Οπότε με ανυπαρξία παροχών, επιτυγχάνεται αυτομάτως και δραστική μείωση της Διαφθοράς.

ii) Απευθείας συσχέτιση ανάμεσα στο «οικονομικόν αγαθόν» που προσφέρει το κράτος, και στο χρηματικό ποσό που οφείλει να πληρώσει γι’αυτό ο πολίτης. Υπηρεσία ή προϊόν που διαθέτει το κράτος, πρέπει να πληρώνεται όσο το δυνατόν πιο άμεσα. Ακόμα και στις περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει άμεση επαφή πολίτη – κράτους, πρέπει να δημιουργείται μιαν απευθείας συσχέτιση. Παράδειγμα κρατικών εξόδων χωρίς την εμφανή συμμετοχή του πολίτη για την κάλυψή τους, αποτελεί ο Στρατός, ένα μόνιμο παθητικό για οποιαδήποτε χώρα δεν συμπεριφέρεται αποικιοκρατικά. Όμως και σ’αυτήν την περίπτωση, οι αμυντικές δαπάνες μπορούν να συσχετιστούν άμεσα με τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας. Είναι μόνο δίκαιο να θεσπιστεί ότι όση περισσότερη από την εθνική γη σου ανήκει, τόσο περισσότερο οφείλεις να συμμετέχεις στο κόστος για την προάσπιση της συνολικής εθνικής ακεραιότητας.

Για να μπορούν να καλύπτονται ακόμα περισσότερα από τα έξοδα της Εθνικής Άμυνας, καλό είναι να βρεθούν και τρόποι ώστε ν’αυτοχρηματοδοτούνται οι Ένοπλες Δυνάμεις. Εκτός από τη διάσωση των πολεμικών βιομηχανιών, υπάρχουν και πιο χαριτωμένοι τρόποι για να γίνει κάτι τέτοιο. Ας πούμε, τα Ναυτικά και τα Πολεμικά Μουσεία. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να γίνει δυναμική αύξηση των επισκέψιμων καραβιών στο Τροκαντερό:

Α) Μουσείο Ελληνικού Κινηματογράφου πάνω στο πλοίο “Αετός” όπου γυρίστηκε η “Αλίκη στο Ναυτικό” και “Τα κανόνια του Ναβαρόνε“, ή σε κατάλληλη ρέπλικά του. Εκεί, και όχι επί του ενδόξου θωρηκτού Αβέρωφ, ας οργανώνονται ανεμπόδιστα “δεξιώσεις πολιτιστικού χαρακτήρα”, όπως ήταν π.χ ο γάμος της Μαριέτας Χρουσαλά, όπου θα μπορεί ο παρευρισκόμενος κόσμος να παρεκτρέπεται ελεύθερα σε τσιμπούσια τρικούβερτα, σε ρωμαϊκά όργια, στη χαρά του κάθε Σαρδανάπαλου, τελοσπάντων.

Β) Μουσείο Παραφυσικών Μελετών (= ένας παράδεισος για τους απανταχού ουφολόγους) πάνω στο “Λέων” ή το “Πάνθηρ“, το περιβόητο πρώιν USS Eldridge, ή σε κατάλληλη ρέπλικά του.

Πραγματικά, η μουσειοποίηση αυτών των δυο, από τα τέσσερα ιστορικά πλοία “θηρία”, θα ήταν ιδιαιτέρως επικερδής υπόθεση για το Πολεμικό Ναυτικό, με αυθεντικότητα, και χωρίς ανακρίβειες, όπως έχουν τα δυο κακέκτυπα, η υποτιθέμενη τριήρης “Ολυμπιάς” και η μινωική βάρκα. Άλλες ΔΕΚΟ μπορούν να κερδοφορούν από τη γειτνίαση της Ελλάδας με τις θάλασσές της: Νηογνώμονες και Ανώνυμες εταιρίες διαχείρισης λιμανιών και μαρίνων, ας εισπράττουν έσοδα ανάλογα με τις υπηρεσίες (ελλιμενισμός, συντηρήσεις κλπ) που θα προσφέρουν στα διάφορα πλεούμενα (η κατοχή των οποίων εννοείται ότι δεν πρέπει να επιβαρύνεται με ετήσια νταβατζιλίδικη φορολόγηση). Άλλες ΔΕΚΟ μπορούν ν’αυγατίζουν τον κρατικό κορβανά ανταγωνιζόμενες στα ίσια διεθνείς οίκους δημοπρασιών πολιτιστικών αγαθών (= έργων τέχνης), όπως ο Christie’s, o Shotheby’s και κάμποσοι άλλοι διάφοροι, μεταξύ των οποίων και διαδικτυακοί. Το ελληνικό κράτος, παρόλο που καταλαμβάνει ένα μικρό κομμάτι από τις χώρες στις οποίες ήταν εξαπλωμένος ο Ελληνισμός (π.χ κατά το διάστημα 400 π.Χ – 220 μ.Χ), εν τούτοις θα μπορούσε να ευημερεί από τη διαμετακόμιση δύο ειδών πολιτιστικού αγαθού στα οποία είχε διαπρέψει επανειλημμένως ο Ελληνισμός & η Ρωμιοσύνη στο παρελθόν, και που εξ ορισμού φτιάχνονταν σε μαζική παραγωγή, τυποποιημένα, αλλά και για να κυκλοφορούν ελεύθερα: Νομίσματα και Αμφορείς!

Ελλαδικές ΔΕΚΟ θα μπορούσαν να διαχειρίζονται (και ελληνικούς) θησαυρούς νομισμάτων και αμφορέων ευρεθέντες σε μέρη τόσο διαφορετικά όσο είναι οι ακτές της Ισπανίας και της Γαλλίας, από τις κοιλάδες του π. Γάγγη και του π. Ταρίμ! Από που μπορεί να επωφεληθούν οι κάτοικοι της Ελλαδίτσας, αν όχι από τα κατορθώματα των προγόνων τους;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Το θλιβερό υπόλειμμα κράτους, που αποτελεί η Ελληνική Ληστοκρατία, εδώ και δεκαετίες παρουσιάζει ιλιγγιώδες Έλλειμμα. Εννοείται ότι αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι ο όγκος των Εξαγωγών μας είναι αισθητά χαμηλότερος από τον αντίστοιχο όγκο των Εισαγωγών. Φαίνεται ότι πλέον δεν εξάγουμε τίποτε άλλο, παρά κάτι ελαιόλαδα, σαλάτες και γιαούρτια, σε φιλέλληνες Ευρωπαίους με γκουρμέ γούστα. Κατά τ’ άλλα, η άλλοτε προκομμένη Ρωμιοσύνη έχει καταντήσει ρεκλαμάν χώρα παροχής Υπηρεσιών.

Επιχειρηματικότητα & Παραγωγικότητα, προ πολλού στο “κόκκινο”, συντηρούνται αποκλειστικά με κοινοτικές & κρατικές επιχορηγήσεις και εργολαβίες. Δηλαδή αποτελούν μεγέθη τόσο πεθαμένα, όσο ήταν π.χ. η Σοβιετική Οικονομία όταν προσπαθούσε να την αναστήσει ο αναθεωρητισμός του Νικήτα Χρουτσώφ. Πάντως εκτός από παράνομες τεχνικές απομύζησης του Κρατικού Πλούτου, υπάρχουν κι άλλες μεθόδοι, πιο σκοτεινές, για απρόσκοπτη κερδοσκοπία στην Ελλάδα: Ναρκωτικά, Προστασίες, Σωματεμπόριο, Λαθρεμπόριο, Τεχνοκαπηλεία και λοιπές Κλεπταποδοχές & Εμπορίες. Οι διάφοροι “πετυχημένοι”επιχειρηματίες συντηρούνται ενδεχομένως βουτώντας σε ζοφερά βάθη της Μαύρης Οικονομίας, μέσω ευφάνταστων διαύλων: Ο ένας ισχυρίζεται ότι βρήκε ρευστό πουλώντας το τηλεοπτικό του κανάλι σε γερμανικό κολοσσό. Ο άλλος καμάρωνε για τα κεφάλαια Αράβων αμιράδων και σεΐχηδων που διαχειρίζεται. Τρίχες, μαύρο χρήμα αμφότεροι…

Ποια κόμματα και κυβερνήσεις ευθύνονται γι’ αυτό το χάλι, δεν έχει και τόση σημασία. Μάλλον φταίει η καλλιέργεια της λαμογιάς, η οποία ευδοκίμησε με όλα τα πολιτεύματα του 20ου & του 21ου αι, πλην της Δημοκρατίας του Παπαναστασίου (προσοχή: ΌΧΙ του Παπαθανασίου ή του Παπακωνσταντίνου, που είναι ανδρείκελα των μεγιστάνων και οι δύο). Τα μέλη του ΣΕΒ από τη μια ζητιανεύουν για κοινοτικές και κρατικές επιχορηγήσεις και εργολαβίες, από την άλλη ξεπουλούν, υποτασσόμενοι στο αμφιβόλου προελεύσεως Κεφάλαιο του αρχιληστή Βγενόπουλου.

Είναι θλιβερόν που ο ΣΕΒ (Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων) έχει καταντήσει Σύλλογοςαναξιοπαθούντων που πωλούν ή Εκχωρούν εις Βγενόπουλον. Οι βιομηχανίσκοι μας πράττουν ακριβώς το αντίθετο από αυτό που πρέσβευε ο πατριάρχης των Ελλήνων βιομηχάνων, ο συγχωρεμένος ο Μποδοσάκης Αθανασιάδης: “Στις οικονομικές κρίσεις επιτιθέμεθα με ριπάς επενδύσεων…“. Οι σημερινοί βιομήχανοι προτιμούν να επιτίθενται στην κυβέρνηση με ριπές εκβιασμών: “ή λαμβάνομε παροχές και ευκολύνσεις, ή απολύουμε κόσμο (και μετακομίζουμε στο Τζατζικιστάν)“. Συγχρόνως, πάντα, το Κεφάλαιο εξακολουθεί να διυλίζει τον κώνωπα, ξεζουμίζοντας νομίμως, παρατύπως, ή και παρανόμως, τους εργαζομένους είλωτές του.

Αυτό όμως που είναι πραγματικά θλιβερό, όσον αφορά τη συλλογική νοημοσύνη των Ελλήνων, είναι ότι βιώνουμε σχετικά απαθείς μιαν πρωτοφανή κορύφωση καταλήστευσης του κράτους μας. Ενόψει μιας Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης, όπως η τωρινή, ζημιώνονται κυρίως οι χώρες που παράγουν & εξάγουν εκτεταμένα. Αντιθέτως, μια οποιαδήποτε χώρα που είναι μικρή & ανάπηρη (λόγω π.χ. των αμυντικών δαπανών), με ασήμαντη Παραγωγή και αμελητέες Εξαγωγές, αλλά με άπλετες Εισαγωγές και με ισχυρό νόμισμα, κανονικά θα έπρεπε να βελτιώνει τα οικονομικά της μεγέθη.

Και όμως, δεν παίζει η φάση για την ανισόρροπη την Ελλαδίτσα: Θέλει να βουλιάξει με την αξία της (όπως Αμερική), ολοκληρώνοντας το σαραβάλιασμα & ξεπούλημα των Πλουτοπαραγωγικών της Πηγών (ΔΕΚΟ: H Ολυμπιακή δεν μπορούσε πρωτύτερα να κλείσει τα εκδοτήριά της, και ν’απαλλαχτεί από τους υπεράριθμους? Έπρεπε να περάσει στα χέρια του Βγενόπουλου & των κρυφών επενδυτών του ( = προφανώς Έλληνες που διαπρέπουν σε τομείς της Μαύρης Οικονομίας (π.χ ανασφάλιστη εργασία, “φακελάκια”, “μίζες”, “νύχτα”), τώρα που λόγω του κραχ στο Ντουμπάι, ο ίδιος ο Βγενό κόπτεται για να μας πείσει ότι …φυσικά και δεν είναι σημαντική η επενδυτική συμμετοχή των Αράβων. Εννοείται ότι ήταν κομπίνα η ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής, αφού ο Βγενόπουλος ήταν ήδη συνέταιρος στις Μινωικές Γραμμές, με τον υποτιθέμενο ορκισμένο εχθρό του, τον ιδιοκτήτη της Aegean Airlines, Βασιλάκη..!), για να γίνουν τα αυτονόητα???), αλλά και το ξεχαρβάλωμα & ξεπάτωμα της Πρόνοιας (Νοσοκομεία & Ασφαλιστικά Ταμεία), καταξεφτιλίζοντας τα εργασιακά κεκτημένα, και στηρίζοντας επίσημα πλέον, παράλληλα, απροκάλυπτα & απλόχερα τους μεγιστάνες & τους τραπεζίτες που τη λυμαίνονται. “Το κερασάκι στην τούρτα”, δηλαδή οι μηδενικές αυξήσεις, μαζί με τα εφάπαξ σε μορφή κωλόχαρτων, αποτελούν την προκλητική επιβεβαίωση για την ολέθρια απαξίωση της επίσημης Εργασίας. Εννοείται ότι η “αφορολό”, η μαύρη απασχόληση θα οργιάσει, εκτινάσσοντας σε νέα ύψη τους ουκ ολίγους κλάδους της Παραοικονομίας.

Ας διορθωθεί όλη αυτή η διαπλοκή, για να σουλουπωθούν τα χάλια του κράτους. Έλα όμως που αυτοί που λυμαίνονται το κράτος, κυβερνούν κιόλας..! Παράδειγμα αποτελεί ο Μιχάλης Σάλλας, ο διοικητής της Τράπεζας (- Καζίνο!) Πειραιώς, και μυστικοσύμβουλος του τρέχοντος πρωθυπουργού. Ως εναλλακτική λύση για την οικονομική αποτελμάτωση της χώρας, προτιμάται η καταρράκωση του θεσμού της Εργασίας, και η συνειδητή μείωση του βιοτικού επιπέδου των μαζών, μια λύση που φυσικά και προωθείται και με τη συνεργασία των συνδικαλιστικών φορέων.

Περαστικά μας…

Για την αναβίωση της Ελλάδας, δεν έχει νόημα το να τιμωρηθούν οι μεγάλοι, ή οι μικρότεροι, δράστες που ευημερούν εντός του υπάρχοντος καθεστώτος. Το να εκδιωχθεί από τη γλυκιά εξουσία, και να διωχθεί ποινικά, το κόμμα της Νέας Ληστοκρατίας (2004-09: τα πεντέμισι έτη της δεξιάς …ολοκλήρωσης!), απλά δεν θα σώσει τη Ρωμιοσύνη. Ούτε και το ν’ανατείλει ο Πράσινος ήλιος του ΠΑνελλήνιου ΣΟσιαλιστικού Κουκουλώματος, θα μας σώσει από την κατρακύλα (φθινόπωρο 2009, κι εξής):

Όσο την μπαγκέτα την κράταγε ο αρχιΠΑΣΟΚος και η θρασύτατη δεξιά συμμορία του, βαρέθηκα ν’ακούω: «Φταίμε όλοι«, «Τα φάγαμε μαζί«, «Το τίμημα για τις πολλές ..χάρες«.. και τη λοιπή επιχειρηματολογία που προσπαθεί να δικαιολογήσει την αποτυχημένη έως και καταστροφική πολιτική της πράσινης, αλλά και «πράσινης» κυβερνήσεως. Ούτε και το να τραγουδήσουμε Συριζίτικα, ή το να ορθώσουμε το, θνήσκον πλέον, σφυροδρέπανο επί της Οικουμένης, θα φέρει ανάποδα τον Ντουνιά. Ούτε βέβαια θα φέρουμε αποτέλεσμα αν γεμίσουμε τη Βουλή με υστερόβουλους επιστημονικότατους τεχνοκράτες, ή εκκολαπτόμενα – ή σάπια – αυγά φιδιού, δηλαδή ανεγκέφαλους ακροδεξιούς. Αυτό που πρέπει να απαιτήσει ο κόσμος, είναι η πραγματική αλλαγή των θεσμών στη χώρα, με «ρισέτ στην Οικονομία», πραγματικό, και όχι όπως το εννοεί ο Γιώργος Παπανδρέου Β’, αλλά και με πραγματική «επανίδρυση του κράτους» σε πολιτεία υπόδειγμα, με βελτιωμένη δομή, δηλαδή σαφώς όχι «καραμανλική», ήτοι του Κώστα Καραμανλή Β’.

2 Σχόλια to “Μανιφέστο…”

  1. Lymnindip said

    Awesome blogpost, did not thought reading it would be so amazing when I looked at your title with link!!

  2. daskalos said

    Ένα νέο blog γεννήθηκε με σκοπό να δόση βήμα σε όλους τους Έλληνες ..Ένα Blog όπου μπορεί ο καθένας μας να γράφει ότι τον απασχολεί επώνυμα η ανώνυμα…ένα blog που δίνει την ευκαιρία σε όλους τους Έλληνες να πούνε όλα αυτά που μέχρι τώρα διστάζανε να πούνε .. Αν θέλεις και εσύ να κάνεις κάτι για όλη αυτή την απάτη που βλέπεις γύρο σου ..έλα μαζί μας …..Το Blog σου δίνει την δυνατοτιτα να ακουστή η γνώμη σου σε ένα ευρύ κοινό χωρίς πολιτικούς ,κομματικούς ,εθνικούς, θρησκευτικούς, η άλλους περιορισμούς .
    Κάνε τώρα την αρχή έλα μαζί μας…………
    Οι απόψεις που θα γράφεις εδώ δεν λογοκρίνονται σε καμιά περίπτωση και δημοσιεύονται ακέραιες

    http://www.ksipnistere.blogspot.com

    http://www.ksipnistere.gr

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

Αρέσει σε %d bloggers: